24 Mart sabahı, Hacettepe Üniversitesi İktisat Fakültesi’ndeki söyleşiye zamanında başlayabilmek, sonrasında Radyo 10’daki program ve akşam Telwe Bar’daki konserin sound-check’ine yeterli zaman kalabilmesi için erkenden yola çıkıldı. Tüm ekip toparlanıp da Tem otoyoluna çıkıldığında, İstanbul trafiğinde vakit kaybetmemize rağmen söyleşiye yetişecek vaktimiz vardı. Bu Ankara seyahati için, kendi menejerim dışında, destek aldığımız iki organizatör  daha vardı, bizim de ilk defa çalıştığımız. Bu iki arkadaşın biri araçta bizimle, diğeri ise söyleşinin yapılacağı salondaydı. Ben ve grubum, araçta bulunan organizatör arkadaşın yolu bildiğini ve bize kılavuzluk edeceğini zannettik ve Ankara içerisinde yol alırken nereye gittiğimizi hiç sorgulamadık açıkçası. Meğer kendisi de telefonla söyleşi alanındaki arkadaşından aldığı direktiflerle şoförümüzü yönlendirmekteymiş. Genelkurmay’ı geçip de büyük bir alt geçide girdiğimizde, yanlış yolda olduğumuzu anlayıp, menejerimi ve organizatör arkadaşı uyardık. Yanlış tarif sonucu, ya da yanlış anlaşmalarından dolayı Hacettepe Üniversitesi’nden uzakta olduğumuzu ve söyleşiye asla zamanında yetişemeyeceğimizi öğrendik. Kafiledeki herkes adına özür diliyorum Hacettepe Üniversitesi’nden ve oraya söyleşi için gelip geri dönen herkesten. Niye uzun uzun anlattım? “Elimde olmayan sebepler” klişesinden kaçınmak için. Gerçekten üzgün olduğumu belirtmek için ve dolu dolu özür dilemek için…

Özür dilerim.